ایسنا :

10درصد کاربران اینترنتی درایران،معتاد فضاهای مجازی هستند

مدیرکل دفتر پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی سازمان بهزیستی کشور با استناد به آخرین آمارهای سال 2009 میلادی که حاکی از نفوذ (دسترسی) 5/34 درصدی جمعیت کشورمان به اینترنت است، خبر داد: با توجه به مطالعات صورت گرفته پیش‌بینی می‌شود، 10 درصد از کاربران اینترنتی در ایران به اینترنت و یا فضاهای مجازی اعتیاد دارند.

نمی‌توان رویکردی پرهیزمدار دراستفاده از اینترنت درپیش گرفت    
حبیب‌اله مسعودی فرید در گفت‌وگو با خبرنگار «اجتماعی» ایسنا، با اعلام این مطلب افزود: این در حالیست که بر اساس بررسی صورت گرفته در سایر کشورها نیز برآورد می‌شود، حدود 10 درصد از استفاده‌کنندگان از اینترنت دچار اعتیاد به اینترنت و یا فضاهای مجازی هستند. هر چند در این زمینه در ایران تحقیقات مفصلی صورت نگرفته است، اما نتایج پژوهش‌های انجام شده، نشان دهنده اعتیاد 10 درصد از کاربران اینترنتی کشورمان به فضاهای مجازی بوده است.
به گفته وی، کشورها بر اساس نفوذ اینترنت در آن‌ها به چهار دسته کلی تقسیم می‌شوند که اروپای غربی و یا آمریکای شمالی به نفوذ بالای 50 درصد در رده نخست و کشورهایی با نفوذ متوسط 25 تا 50 درصد همچون ایران در دسته دوم قرار می‌گیرند.
اعتیاد به اینترنت، نوعی استفاده وسواس‌گونه از این تکنولوژی است
مدیرکل دفتر پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی سازمان بهزیستی کشور در تعریف اعتیاد به اینترنت و رایانه،‌ گفت: اعتیاد به اینترنت و رایانه‌ نوعی استفاده وسواس‌گونه از این تکنولوژی است، به طوری که این استفاده منجر به اختلال عملکرد، فعالیت‌ها و مسوولیت‌های فردی، خانوادگی و اجتماعی افراد می‌شود.
مسعودی فرید علائم و عوارض وابستگی (اعتیاد) به رایانه‌ را این گونه بیان کرد: علائم و عوارض اعتیاد به فضاهای مجازی دربرگیرنده علائم جسمی، روانی و اجتماعی است. در علائم جسمی، خستگی، بی‌خوابی، اختلال در تغذیه و در مباحث روانی، اضطراب، افسردگی و در حوزه اجتماعی نیز فقدان ارتباط با خانواده، دوستان و آشنایان دیده می‌شود.
وی درتوضیح بیشتر این علائم عنوان کرد: اشتغال ذهنی فرد به فعالیت‌های اینترنتی که انجام داده و یا قرار است در آینده انجام دهد و یا در زمانی که فرد حتی به اینترنت متصل نیست، نیاز بیشتر برای اتصال به اینترنت با گذشت روزها، فقدان موفقیت در کنترل استفاده وسواس گونه از آن، احساس بی‌قراری در زمان قطع اتصال با رایانه نیز از علائم اعتیاد به اینترنت به شمار می‌رود.
مدیرکل دفتر پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی سازمان بهزیستی کشور ادامه داد: بنابراین چنان چه فردی دارای علائم ذکر شده باشد، باید به این که معتاد به اینترنت شده باشد، شک کند.
مسعودی فرید تفاوت اعتیاد به اینترنت با مواد مخدر را در این دانست که کسی اعتیاد به مواد مخدر را توصیه نمی‌کند، این در حالیست که نمی‌توان رویکرد پرهیزمدار نسبت به استفاده از اینترنت داشت، بنابراین باید استفاده از اینترنت را مدیریت کنیم.
شبکه‌های اینترنتی اجتماعی همچون فیس بوک، تویتر، یوتیوب و مایس‌پیس می‌توانند همچون «چاقوی دولبه» عمل کنند
وی با اشاره به این که ورود به فضاهای مجازی در گذر توسعه فناوری‌ها و فقدان آگاهی در استفاده درست از آن‌ها می‌تواند زیان‌هایی را به بار آورد، خاطر نشان کرد: طی یک سال اخیر، چت‌روم و شبکه‌های اینترنتی اجتماعی همچون «فیس بوک»، «تویتر»، «یوتیوب» و «مایس‌پیس» بسیار گسترش یافته است که بسته به نوع کاربر اینترنتی، چنین شبکه‌ها و یا سایت‌هایی می‌توانند همچون «چاقوی دولبه» عمل کرده و در صورتی که به درستی استفاده نشوند، مشکلاتی را ایجاد کند.
برای پیشگیری از اعتیاد به اینترنت، خانواده‌ها رایانه را در محل و معرض دید قرار دهند
مدیرکل دفتر پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی سازمان بهزیستی کشور با بیان این که هم اکنون مباحثی در زمینه «اقدامات پیشگیرانه» در سطوح فردی، خانوادگی و اجتماعی مطرح می‌شود، به موضوع آموزش مهارت‌های اجتماعی در راستای ارتقای سلامت روانی و معنوی افراد و خانواده‌ها اشاره کرد.
مسعودی فرید در ادامه گفته‌های خود در زمینه پیشگیری از اعتیاد به اینترنت از خانواده‌ها خواست تا با وضع قوانینی برای استفاده از اینترنت در ساعات معین، رایانه را در محل دید اعضای خانواده قرار دهند.
پیشنهاد بعدی وی، تعریف فعالیت‌های جایگزین برای فرزندان به جای استفاده از اینترنت بود.
مدیرکل دفتر پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی سازمان بهزیستی کشور همچنین در سطح اجتماعی از مسوولان ذی‌ربط خواست تا در بحث ورزش و اوقات فراغت به صورت جدی‌تری وارد شوند.
با توجه به صرفه اقتصادی زندگی آپارتمان‌نشینی، خانواده‌ها به دنبال ایجاد سرگرمی‌های نشستنی هستند
مسعودی فرید تاکید کرد: این اظهارات در حالی بیان می‌شود که زندگی شهرنشینی و آپارتمان نشینی امروزی، اجازه فعالیت‌های فیزیکی به فرزندان را نمی‌دهد، به همین دلیل والدین نیز ترجیح می‌دهند سرگرمی‌های نشستنی برای کودکانشان دست و پا کنند. بنابراین هر چند از آپارتمان‌های کوچک با دلیل صرفه اقتصادی استفاده می‌شود، اما از منظر آسیب‌های اجتماعی و فرهنگی، استفاده از این گونه آپارتمان‌ها فاقد توجیه است.
وی ضمن تاکید بر این که اگر نمی‌توان ابعاد فیزیکی خانه‌ را افزایش داد، نهادهای متولی می‌توانند با استفاده از فضاهای موجود همچون مدارس، در زمان تعطیلی ساعات کاری کمبود فضاهای لازم برای فعالیت‌های فیزیکی را افزایش دهند، از نقش رسانه‌ها بالاخص رسانه ملی برای استفاده بهینه از این تکنولوژی اشاره کرد.