فیلترینگ در چهار چوب قانون

موبنا - سمیه سهیلی - فیلترینگ یا همان محدود کردن سطح دسترسی کاربران، طرحی است که دراغلب جوامع در حال اجراست. در کشور ما نیز از چند سال پیش این طرح به طور جدی اجرا شده و دسترسی به سایت ها و اطلاعات نامناسب برای کاربران مقدور نیست.

درکشورهای گوناگون برخی از کاربران بااجرای طرح فیلترینگ مخالفت کرده اند. در حالی که در بیشتر موارد  فیلترینگ با هدف جلوگیری از آثار تخریبی سایت های غیر اخلاقی در جامعه اجرا می شود. در چنین مواردی بطور طبیعی ومنطقی نباید مخالفتی با آن وجود داشته باشد. زیرا اجرای چنین طرحی موجب جلوگیری از آسیب پذیری آحاد جامعه بویژه کودکان و نوجوانان و سوءاستفاده از حقوق آنها می شود . در کشورهای گوناگون از جمله چین ،ژاپن و امریکا اجرای طرح فیلترینگ رایانه های کودکان و  نوجوانان الزامی شده و دسترسی آنها به هر گونه اطلاعات مخرب و نامناسب محدود شده است . اجرای چنین طرح هایی موجب می شود تا کاربران قادر به استفاده صحیح از این تکنولوژی و امکانات آن باشند و از آثار تخریبی این وسایل درامان بمانند.
امسال در روز جهانی ارتباطات نیز، اتحادیه جهانی مخابرات در بیانه خود بر حفاظت از کودکان در محیط مجازی اینترنت تاکید کرد . زیرا امروزه بسیاری از کودکان و نوجوانان در شبکه اینترنت مورد سوء استفاده قرارگرفته و دچار آسیب می شوند.
درایران نیز به نظر نمی رسد کسی با اجرای طرح فیلترینگ سایت های غیر اخلاقی مخالف باشد.البته مسولین امر می بایست توجه ودقت داشته باشند درانجام این کار همه نکات قانونی رادرنظر داشته ورعایت کنندوآن را کاملا قانونمند انجام دهند. دایره فیلترینگ نبایدبه سایت هایی که شامل تعاریف یاد شده نیستند، گسترش یابد و فیلترینگ برخی  سایت ها که اشتباها”فیلتر شده یا می شود ، می بایست به سرعت برطرف شود تا کاربران امکان بهره مندی ازآنها راداشته باشند. به این ترتیب می توان ازایجاد خلا اطلاعاتی و فضای غیر شفاف وغبارآلود که امکان فعالیت منابع اطلاعاتی نادرست ،ناخواسته وغرض آلودومسموم وپخش انواع واقسام شایعات واکاذیب درجامعه را فراهم می سازد، جلوگیری کرد .